gastdocenten kunst: de paria's van het onderwijs

docentenleed!

Er was eens een talentrijke dame, iemand die kon toveren met theaterkostuums, die gevraagd werd om les te geven aan een prestigieuze Hogeschool. Dat wilde ze wel, haar ervaring en briljant meesterschap delen met interessante studenten. Ze werkte twee weken aan een uitgebreid lessenplan, dat met veel enthousiasme werd bejubeld door de co÷rdinator. Toen ze haar contract ging tekenen, las ze dat ze dertig uur betaald zou worden. Die dertig uur, dat is dan voor mijn voorbereidend werk, vroeg ze enigszins na´ef aan de administratiemeneer, die pas uit krokusverlof was teruggekomen. Nee, het was voor Ólles, voor driehonderd uur werk, inclusief reis- en communicatiekosten! De lessen zijn niet doorgegaan. De studenten hebben veel koffie gedronken, dat trimester.

wat staat er in het decreet 'hoger onderwijs' over de gastprofessoren?

Artikel 138: "De gastprofessoren kunnen ten hoogste het salaris genieten dat verbonden is aan het ambt van gewoon hoogleraar. De gastprofessoren hebben daarenboven recht op een vergoeding voor de werkelijke kosten gemaakt voor hun overkomst en tijdelijk verblijf."

Helaas staat in het decreet geen minimumsalaris ... waardoor bijvoorbeeld de baliebediende van de Hogeschool beduidend mÚÚr verdient dan de waarde heer of mevrouw gastprofessor! En ook achter hun reis- en verblijfkosten kunnen de meeste gastdocenten fluiten, de laatste jaren. En geen opbouw van anciŰnniteit, nauwelijks vakantiegeld, problemen met ziekengeld en werkloosheid omdat meestal enkel een part-time contract wordt gegeven, enz. Waarom eigenlijk? Tachtig procent van het professioneel kunstonderwijs wordt gedoceerd door gastprofessoren, die minder verdienen dan hun collega's van het deeltijds kunstonderwijs (academies), en geen enkel statuut hebben ...

uit de toelichting bij de brief van Johan Van Assche aan de Vlaamse Minister van Onderwijs Frank Vandenbroucke dd 28 februari 2005

1. Alle contractueel onderwijzend personeel valt onder de categorie 'gastprofessoren'. Op die manier wordt van dit 'niet-statuut' misbruik gemaakt om leerkrachten te engageren buiten de personeelsformatie. Ook die leraars die werken met een contract van onbepaalde duur, en helemaal niet 'te gast' zijn, blijven aldus verstoken van een ernstige sociale bescherming, en genieten niet van de loonbarema's waarop ze op basis van hun functie recht hebben. Zij kunnen bijgevolg zonder probleem zwaar onderbetaald worden.

Los van het verschil tussen 'echte' en 'valse' gastprofessoren, zijn zij als groep blijkbaar tussen wal en schip gevallen (of geduwd). Voor sommige zaken ressorteren ze onder het bediendestatuut, voor andere worden ze gelijkgesteld met het statutaire personeel. Al naar gelang het voor de Vlaamse gemeenschap het goedkoopst is ... Zo is de ziekte- en de pensioenregeling gelijk aan die van de bedienden, terwijl de vakantie- en de woon-werkverkeerregeling dan weer gelijk is aan die van het statutaire personeel. Er is geen vergoeding voor verplaatsing met de eigen wagen. Van barema's heeft men nog nooit gehoord. De loonindexatie is onbestaande. Kortom, dit is een onhoudbare situatie.

Het statuut van gastprofessor was oorspronkelijk bedoeld om het de school mogelijk te maken om belangrijke en toonaangevende mensen uit de beroepspraktijk aan te trekken voor een — in tijd beperkte — lesopdracht. Gezien de schandelijk lage verloning wordt dit steeds moeilijker. Op die manier dreigt de levensnoodzakelijke band met de artistieke praktijk te worden doorgeknipt. De gevolgen voor de kwaliteit van de opleiding laten zich raden.

nog meer docentenleed & informatie op ...

jpg hti wordt geladen